سرطان التهابی پستان چیست و چرا تشخیص زودهنگام آن سخت است؟

سرطان التهابی پستان (IBC) به دلیل ماهیت تهاجمی و رفتارهای غیرمعمول خود، به عنوان «بیماری فریبنده» شناخته می‌شود. برخلاف سایر انواع سرطان سینه، چالش‌های متعددی بر سر راه تشخیص سریع آن وجود دارد که مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از:

فقدان توده قابل لمس (معاینه فیزیکی گمراه‌کننده)

در بیشتر سرطان‌های پستان، اولین نشانه، یک توده سفت و قابل لمس است. اما در IBC، سلول‌های سرطانی به صورت منتشر (Diffused) در عروق لنفاوی پوست رشد می‌کنند و توده متمرکزی تشکیل نمی‌دهند. به همین دلیل، در معاینات فیزیکی یا خودآزمایی، توده‌ای حس نمی‌شود و ممکن است بیمار تصور کند که مشکلی وجود ندارد.

شباهت علائم به عفونت‌های رایج (ماستیت)

علائم بالینی IBC (مانند قرمزی، تورم، گرما و درد) دقیقاً مشابه بیماری «ماستیت» یا همان عفونت و التهاب بافت پستان است. بسیاری از بیماران و حتی پزشکان در مراحل اولیه، این علائم را به عفونت‌های پوستی یا التهابات پس از زایمان و شیردهی نسبت می‌دهند و شروع به تجویز آنتی‌بیوتیک می‌کنند. این اشتباه تشخیصی، زمان طلایی درمان را به تأخیر می‌اندازد.

محدودیت‌های ماموگرافی در مراحل اولیه

ماموگرافی استاندارد، به عنوان ابزار غربالگری اصلی برای شناسایی توده‌های کوچک طراحی شده است. از آنجا که در IBC با یک توده مشخص روبرو نیستیم، ماموگرافی ممکن است فقط نشان‌دهنده افزایش ضخامت پوست یا تغییرات بافتی مبهم باشد که گاهی توسط دستگاه یا حتی رادیولوژیست در نگاه اول نادیده گرفته می‌شود یا با ادم (تورم) معمولی اشتباه می‌شود.

پیشرفت بسیار سریع و تهاجمی

IBC یکی از سریع‌ترین نرخ‌های رشد را در میان سرطان‌ها دارد. فاصله بین شروع اولین علائم خفیف (مانند یک خارش ساده) تا درگیری گسترده لنفاوی می‌تواند بسیار کوتاه (گاهی در عرض چند هفته) باشد. سرعت بالای این بیماری به این معنی است که حتی اگر بیمار علائم را نادیده بگیرد، فرصت تشخیص در مراحل ابتدایی به سرعت از دست می‌رود.

تشخیص به عنوان “بیماری خوش‌خیم”

بیماران اغلب به دلیل ترس از برچسب “سرطان”، تمایل دارند علائم را به عوامل دیگری نسبت دهند (مثلاً “حتماً لباس زیرم تنگ بوده” یا “شاید آلرژی است”). این انکار ناخودآگاهِ بیمار در کنار علائم فریبنده، باعث می‌شود که ارجاع به مرکز تصویربرداری تخصصی زمانی اتفاق بیفتد که بیماری پیشرفت کرده است.